Eric de Kuypers grootvader, grootmoeder, moeder en twee tantes wonen tijdens de Eerste Wereldoorlog in het magni?eke Londense Cannon Street Hotel, een palace hotel waar de oorlog buiten de deur wordt gehouden. Uit alle macht probeert men in het hotel een pre-edwardiaanse sfeer te bewaren, alsof de negentiende eeuw nog niet is afgelopen. Het Cannon Street Hotel blijkt een wereld vol verrassingen voor Belgische kinderen uit Oostende. Zo is daar een Schot die voor iedere ?es champagne die hij bestelt een kist drank naar het front laat sturen, moeten de drie zusjes zich drie keer per dag omkleden voor de gezamenlijke maaltijd en maken ze hun eerste uitstapjes naar het variététheater. Intussen is buiten de muren de hel losgebroken. Soms gaan de herinneringen van je ouders deel uitmaken van je eigen herinneringen. Alsof hij het allemaal zelf beleefd heeft, zo levendig vertelt Eric de Kuyper in Drie zusters in Londen het verhaal over de adolescentiejaren van zijn moeder, tante Jeannot en tante Mimi. En zoals in de verhalen van de tantes zelf lopen feit en fictie nogal eens door elkaar.

_______________________________________________________

 

Aan het einde van de jaren ’40 hervat een Brusselse familie de vooroorlogse traditie om de zomer in Oostende door te brengen. De jonge Eric speelt, voelt, proeft, snuift, kijkt zijn ogen uit – en onthoudt. Hij slaat op wat de volwassen Eric zich met genoegen en verwondering zal herinneren. Over ‘Oostends groen’, over het strand en de waterrand, over verliefdheden en vrijages.


Aan zee is een lichtvoetige evocatie van het zomerse alledaagse. Tussen de regels blijkt De Kuypers fascinatie voor de twee gezichten van een toeristische plek: voor en na het seizoen. Bij verschijning van de Italiaanse vertaling schreef een recensent dat Oostende deed denken aan Fellini’s Rimini in Amarcord. Geen wonder: Oostende stond bekend als het Rimini van het Noorden.

Een voorstad van Brussel kort na de oorlog. De lucht zindert van de pas verworven vrijheid. Er heerst een aanstekelijke wanorde. We volgen de jonge Eric de Kuyper die, omringd door de vrouwen van zijn jeugd, spelenderwijs het plezier ontdekt dat schuilt in de wereld van de verbeelding. De kleine dandy wordt speciaal gegrepen door ballet en film. Waarom? Zijn het de betoverende verhalen van tante Jeannot of is het iets in het eigen lichaam dat, eenmaal gewekt, een uitweg zoekt? Zijn tot een obsessie aanwakkerende hartstocht ervaart hij als iets onuitsprekelijks, dat hem tegenover de volwassenen en naast de andere kinderen plaatst.

TheatraliteitAan de hand van diverse thema's behandelen Eric de Kuyper en Emile Poppe het effect van de opvoeringskunsten op toeschouwers van de traditionele podiumkunsten, zoals opera, toneel en ballet. Ook hedendaagse en meer populaire vormen komen aan bod, zoals circus, musicals, festivals, straattheater, mime en zelfs 'tuinkunst'. In Theatraliteit bewandelen De Kuyper en Poppe een uniek historisch parcours van de wereld van verbeelding: van de barok tot nu met flashbacks naar de Oudheid. Ze illustreren hun beschouwingen met vele voorbeelden in de tekst en honderden afbeeldingen. Verwacht geen geschiedenis van theaterteksten: Theatraliteit toont in de volle breedte de bronnen van onze hedendaagse beleving van alles wat er aan theater en podiumkunsten wordt getoond. 

 

Meer informatie over Theatraliteit

Lees de recensie in Vrij nederland

_______________________________________________________

 

Op zondag 25 oktober 2015 was Eric de Kuyper te gast bij VPRO Boeken op NPO1. Wim Brands interviewde verhalenverteller De Kuyper over De hoed van tante Jeannot en zijn andere boeken.

Bekijk de uitzending van VPRO Boeken

Beluister het interview voor de NTR Academie

_______________________________________________________